Unbound Gravel 2026
“Na maanden van voorbereiding was het eindelijk zo ver: Unbound Gravel 2026 in Emporia, Kansas USA. De voorbereiding bestond uit heel veel trainingsuren, materiaalkeuzes, voeding, reisplanning en het verkrijgen van een Amerikaans visum; alles werd gedaan met één doel voor ogen: zo optimaal mogelijk de start verschijnen van de grootste gravelwedstrijd ter wereld.
En eerlijk gezegd voelde het alsof alles op zijn plek viel. De trainingen gingen goed, de vorm was uitstekend en het vertrouwen richting de start was groot.
Waar de weersverwachtingen dagenlang wezen op mooi en droog weer; een snelle editie, trok er in de laatste uren voor de wedstrijd onverwachts noodweer over het parcours. De omstandigheden veranderden compleet en daarmee ook de ideale materiaalkeuze.
Op dat moment was ik te laat om mijn bandenkeuze nog aan te passen. Achteraf gezien bleek dat een cruciaal moment in de wedstrijd.
Al na twintig kilometer veranderde de wedstrijd volledig. In de eerste grote “peanut butter mud”-sectie van het parcours werd duidelijk hoe bepalend de omstandigheden zouden zijn. Deze modder staat erom bekend dat het als lijm aan je banden en frame blijft plekken, waardoor alles vast begint te lopen.
Mijn combinatie van banden en frame bleek onder deze omstandigheden niet de juiste keuze. Als een van de eerste renners moest ik van de fiets afstappen, en heb ik veel stukken moeten lopen. Hierdoor heb ik heel veel tijd verloren en ben ik teruggezakt naar plek 97 in de wedstrijd.
Om eerlijk te zijn wist ik niet wat mij hier overkwam, maar deze frustratie probeerde ik zo snel mogelijk te zetten in motivatie om weer terug te rijden. Ik probeerde mij te focussen op weer van groepje tot groepje mijzelf terug te rijden in de wedstrijd. Ik kreeg de smaak weer te pakken en kwam na ruim 300 km weer terug in de top 15 van de koers. Helaas was er in de laatste kilometers weer een “peanut mud” stuk waardoor ik weer veel heb moeten lopen.
Uiteindelijk ben ik als 22e over de finish gekomen. Met de pieken en dalen die ik heb meegemaakt onderweg ben ik hier heel trots op. Totaal heb ik er 9 uur en 50 minuten over gedaan. Dat is ruim 33 km/h gemiddeld over 332 km aan gravel, heel veel modder, plassen en soms zelfs sloten waar we doorheen hebben moeten fietsen.
Natuurlijk overheerst de teleurstelling nu ik weer in Nederland ben. Ik geloof dat er echt veel meer mogelijk was geweest als de omstandigheden niet op het laatste moment volledig waren veranderd.
Tegelijkertijd ben ik trots op de manier waarop ik ben blijven koersen. Ondanks dat mijn oorspronkelijke wedstrijd na twintig kilometer al een andere wending kreeg, ben ik blijven geloven in een goed resultaat.
Ik wil al mijn sponsoren, partners, vrienden, familie en supporters bedanken voor hun vertrouwen en steun tijdens dit project.
Zonder jullie was deze reis naar Unbound Gravel niet mogelijk geweest.
Deze editie heeft misschien niet het resultaat gebracht waarop ik had gehoopt, maar de motivatie voor de volgende uitdaging is alleen maar groter geworden.
We gaan verder bouwen. Rick Ottema“
Wij zijn als sponsor in ieder geval trots op zijn resultaat, vooral ook vanwege de veerkracht, doorzettingskracht en mentale weerbaarheid die onderweg werden getoond. Op naar de volgende uitdaging!
